Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

IT IS A MAN’S WORLD

Το να είσαι γυναίκα τον 21ο αιώνα δεν είναι ιδιαιτέρως  εύκολο. Κάποτε ήμασταν κυράδες στα σπίτια μας, αρχόντισσες στις κουζίνες μας, μανάδες και σύζυγοι. Μετά ξυπνήσαμε και θέλαμε να βγούμε από τους τέσσερις τοίχους που μας πνίγανε, για να πνιγούμε στον ανδροκρατούμενο ωκεανό που λέγεται «ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ». Βγήκαμε στους δρόμους, κάψαμε τα σουτιέν μας (δαντελένια και μη), μπήκαμε στα πανεπιστήμια, αποκτήσαμε το δικαίωμα της ψήφου (εδώ γελάμε), βγάλαμε δικά μας χρήματα  και τελικά φτάσαμε στην υποτιθέμενη ισότητα για την οποία παλεύαμε  με νύχια και με δόντια.
Λίγο αργότερα συνειδητοποιήσαμε πως το μόνο που καταφέραμε είναι να γεμίσουμε όλο το 24ωρο μας χωρίς να έχουμε ούτε ένα διάλειμμα, ένα ρεπό. Από πού να πρωτοπάρεις ρεπό, από τη δουλειά, από το σπίτι, από σύζυγος ή από μάνα; Αφού είδαμε κι απόδαμε,  αποφασίσαμε ότι μόνο ισότητα δεν πετύχαμε κι έτσι αλλάξαμε τα πλάνα των αγώνων μας. Πάψαμε να ζητούμε παραπάνω δικαιώματα και αρχίσαμε τις απαιτήσεις. Αφού η γυναίκα και ο άνδρας έχουν τα ίδια δικαιώματα τώρα πρέπει να έχουν και τις ίδιες υποχρεώσεις. Εντάξει δεν χρειάζεται να θηλάσουν και το μωρό, αλλά ένα πιάτο μπορούν να το πλύνουν βρε  αδερφέ! Τελικά πήραμε στα χέρια μαχαίρια και ψαλίδια και αρχίσαμε σιγά σιγά τις περικοπές.
Μια φορά την εβδομάδα πλύσιμο πιάτων, μείον ένας πόντος για τον κύριο Σωτήρη, άπλωμα ρούχων άλλος ένας πόντος μείον, μπάνιο το παιδί,  one point. Και όσο πήγαινε αυτό εξελισσόταν έξω από το σπίτι. Φλερτ στον κούκλο απέναντι (γιατί να περιμένεις να έρθει αυτός πρώτα… βουρ  στο στόχο), κέρασμα στο πρώτο ραντεβού, δικαίωμα στο κέρατο, το πάνω χέρι στο σεξ κτλ κτλ Σιγά σιγά, πόντο –πόντο εμείς ευνουχίζαμε και αυτοί άρχισαν να ψάχνουν μέσα στα παντελόνια τους να βρουν τον ανδρισμό τους.
Τώρα, λοιπόν κυρία μου τι ψάχνεις να βρεις; Αυτό που τόσο ελαφρά τη καρδία  έκοψες; Πάει, πέταξε το πουλάκι! Τώρα κράτα τα στο χέρι τοποθέτησε τα μέσα στο δικό σου παντελόνι και κυβέρνα τον κόσμο που πήγες να κατακτήσεις. Ο κόσμος είναι  γένους αρσενικού. Μα καλά που είχες το μυαλό σου και δεν πρόσεξες ολόκληρο  άρθρο «Ο» μπροστά; Τυχαία νομίζεις ότι σε έσερνε ο CAVEMAN από το μαλλί στη σπηλιά; Αφού σου άρεσε, παρά την γκρίνια σου, παραδέξου το. Τώρα που εσύ τον σέρνεις από τη μύτη γιατί σου κακοφαίνεται;
Οι άνδρες δεν είναι τόσο χαζά πλάσματα, όπως θέλουμε οι γυναίκες να πιστεύουμε, απλώς εμείς παραείμαστε πονηρές και τώρα πληρώνουμε την πονηριά που κάποτε επιδείξαμε. Ισότητα σημαίνει ίσες ευκαιρίες όχι όμως και ίδιες ικανότητες. Ο καθένας σε αυτή τη ζωή έχει το ρόλο του γι΄ αυτό άλλωστε υπάρχουν δύο φύλα. Τώρα χάσαμε τις ισορροπίες μας με αποτέλεσμα τίποτα να μην μας ικανοποιεί, να μην μπορούμε  να συμβιώσουμε όλοι μαζί αρμονικά, να μην μπορούμε να κάνουμε σχέσεις, να μην μπορούμε να κατανοούμε και να μην μπορούμε να μοιραζόμαστε, να μην μπορούμε να συμπληρώσουμε ο ένας τον άλλον αλλά αντίθετα προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να μην ταιριάζουν τα κομμάτια του παζλ!
 Δεν λέω να ξαναμπούν οι γυναίκες στις κουζίνες, ούτε να αρπάξουν οι άνδρες τα ρόπαλα, αλλά να πάρει ο καθένας αυτό που του ανήκει. Ο ένας την πυγμή του και η άλλη την θηλυκότητα της μήπως έτσι  επιστρέψουμε και πάλι στον αναγεννησιακό ρομαντισμό που τα συναισθήματα ξεχείλιζαν, ο έρωτας ήταν πηγή έμπνευσης και οι άνθρωποι ήξεραν να αγαπιούνται μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος.
ΕΥΑ ΠΑΠΟΥΤΣΗ